Een lege batterij

Je bent net klaar met werken, je stapt de trein in en je pakt je telefoon erbij om je berichten te checken, een podcast te luisteren, op google maps op te zoeken waar je ook alweer heen moet…
 
Alleen.. Shit!
 
‘Batterij bijna leeg’
 
Beetje bij beetje zie je hoe dat ledlampje rood wordt, hoe het batterijtekentje gaat knipperen, hoe er een melding in beeld verschijnt dat het echt tijd is om je telefoon op te laden.
 
Wie kent dat niet?
 
Nou kan ik het soms als iets positiefs zien, ‘ohja wacht, ik kan ook gewoon lekker naar buiten kijken zonder telefoon’, maar toch.. Zodra er een stopcontact in de buurt is, wil ik meteen die telefoon opladen.
 
Hoe fijn zou het zijn als we onszelf af en toe ook even in het stopcontact konden pluggen om onze eigen batterij op te laden? Ik merk soms net te laat dat ik te veel van mezelf heb gevraagd. Er gaat bij mij helaas geen rood lampje knipperen of een melding die zegt ‘Jorine, tijd om te stoppen. Het is genoeg voor vandaag.
 
Vaak denk ik dat ik vol energie zit en lekker door kan knallen, maar pas als ik bewust stop, echt even stil zit of mediteer, dan merk ik hoe moe ik eigenlijk ben.
 
In 2016 ging ik voor het eerst op retraite. Ik vond het heel spannend. ‘Een Young Buddhist weekend, maar ik ben helemaal geen boeddhist. Doe ik hier wel goed aan?‘ Ik mediteerde dan wel dagelijks een kwartiertje met een app, maar daar hield het mee op.
 
Ik vond het best een pittig weekend, ook vooral omdat er redelijk wat stiltemomenten waren gedurende het weekend. Er was een moment op zondagmiddag dat ik er zo klaar mee was en gewoon chips wilde eten en wijn wilde drinken in de zon met Anthony.
 
Maarja.. m’n telefoon stond uit en chips, wijn en Anthony waren niet in de buurt.
 
Het mooie was, omdat ik eigenlijk niet veel beters te doen had, werd ik me heel bewust van de gedachten en gevoelens die ik toen had. Niet per se leuk, maar wel interessant. Wat maakte nou dat ik op eens die drang naar afleiding zo sterk voelde?
 
Negatieve gevoelens en emoties dus, die ik liever niet wilde voelen.
 
Na een wandeling, een huilbui, een warme douche en een powernap, was het tijd voor een meditatie. En toen ging er een wereld voor me open. Misschien klinkt dit vaag, maar tijdens die meditatie voelde ik me opeens zo veel lichter dan daarvoor! Ik voelde echt rust in mezelf en ik vond het helemaal geen probleem om stil te zitten.
 
Omdat ik letterlijk de rust had genomen om echt stil te staan bij mezelf, bij alles wat zich aandiende in dat moment, had ik voor even kunnen accepteren dat alles nou eenmaal was zoals het was. En dat was zo’n enorme opluchting!
 
In 2018 ben ik voor de tweede keer naar de retraite geweest. Het thema dat jaar was, je raad het misschien al, ‘energie’. We hebben gepraat over hoe je overal in je leven energie voor nodig hebt, hoe er dingen zijn die veel energie kosten, dingen waar je energie door ‘weglekt’ en ook hoe je soms (zelfs terwijl je ziek bent) bijna lijkt te kunnen barsten van inspiratie en energie.
 
En hoe belangrijk het is om je daar bewust van te worden..
 
Dus, mocht je nu net klaar zijn met werken, dan nodig ik je bij deze uit om je telefoon heel even neer te leggen en stil te staan bij het volgende:
 
Wat geeft jou nou echt energie?
Waar word je blij van?
Wat kan je vandaag nog doen om je eigen batterij iets meer op te laden?
 
Daarna kun je met je aandacht weer terug naar je telefoon, als je wil.
 
Tenminste, als je batterij nog niet leeg is natuurlijk..
 
#monkeymindmonday

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s